ถึงมิตรที่ไม่รู้ เรื่องไร
เป็นเรื่องกูจะไป ฟรอริด้า
ฤกษ์ถึงที่จรไกลนั้นก็ กันยา
แต่แม่งกูมันบ้า บอกลี้ วันพุธ
พุธหน้าไปแล้วแน่ เพื่อนเอ๋ย
เลี้ยงส่งต้องมาเลย ศุกร์หน้า
พอถึงศุกร์เฉลย กันยา ถึงไป
หลอกเพื่อนทำงานช้า แม่งเหี้ย จริงจริง
โลกนี้ใครไม่พลั้ง พลาดบ้าง ไป่มี
กูนี่ใช่หอบฟาง ไม่บ้า
ทำผิดที่ผิดทาง อำพี่ หลอกเพื่อน
ถึงเจื่อนหวังมิตรข้าเลิกแค้น ให้อภัย
